top
facebook  twitter  nieuwsbrief
babyhuis

ERVARINGEN

Wist je dat het Babyhuis ook tijdelijk opvang biedt aan huilbaby’s of onrustige baby’s? Opdat de ouders tot rust kunnen komen en de zorg voor de baby tijdelijk wordt overgenomen. Je kunt bij ons terecht, wij helpen je!

 

STUUR JOUW VERHAAL

Ervaringen met het Babyhuis ....

 

De moeders en baby’s

”In het Babyhuis worden we dik van alle lekkere dingen en frisdrank. We gaan nu met alle moeders op dieet, en proberen alleen nog maar water te drinken. Het is gezellig hier, we zijn met alleen maar gezellige meiden. We zijn op dit moment met vijf moeders en vijf heel lieve baby’s. Alle baby’s zijn lief, schattig, knap; alles heel heel veel! Sommige baby’s worden oud hier, nu zijn sommige wel 4 maanden! Er is hier heel veel speelgoed voor onze baby’s, dat is leuker voor als ze wat groter worden.
We mogen hier ook bezoek ontvangen, bijvoorbeeld de vader van onze baby’s. Dat is leuk! In het Babyhuis krijg je alle hulp. Kleertjes, rompertjes, luiers, flesjes, alles wat je nodig hebt. De begeleiding is goed. Ria is heel lief voor ons en ze helpt ons waar ze kan!!! “

 

A en M

”Het is heel gezellig in het Babyhuis!! Met alle moeders wordt veel gepraat en gelachen. In het Babyhuis leer je kaarten, verven, tekenen, koken, sporten, afvallen en nog veel meer! Ook is het natuurlijk heel belangrijk en fijn dat er belangrijke dingen worden verteld en geleerd over hoe je met je kindje om moet gaan, bijvoorbeeld als hij verkouden is. Dat is super handig, want in je eentje zou je gelijk naar de huisarts gaan. Wanneer het lekker weer is buiten gaan we lekker naar buiten met alle moeders, baby’s, vrijwilligers en stagiaires. Af en toe gaan we winkelen. Het is gewoon ontzettend leuk en gezellig. Er zijn allemaal aardige vrijwillgers en stagiaires in het Babyhuis en Ria is heel lief voor ons. De regels in het Babyhuis zijn netjes en mooi. Wat ook erg leuk is dat we veel leren over andere culturen, zeker met het eten. Iedereen heeft zijn kookbeurt en maakt dan gerechten klaar van zijn land. Dat is echt lekker. In het Babyhuis kan je uitrusten, het is heel mooi en je leert veel en wordt geholpen met alles waar je zelf niet uitkomt. Er wordt goed gecommuniceerd met elkaar, en we hebben respect voor elkaar en lief doen tegen elkaar. Soms ontstaan heel mooie vriendschappen.“

 

Marely en Jeremaih

”Hier is het heel gezellig met alle meiden. We mogen in het Babyhuis zelf koken, en het is altijd heel lekker. We worden met alles geholpen. We hebben in het Babyhuis mooie kamers voor onszelf. Mijn baby kan goed uitrusten en komt niks te kort. We krijgen hulp van de vrijwilligers en van Ria. Ik zou het Babyhuis aanraden bij anderen, Ze zijn hier niet gemeen als in andere opvang. Je bent hier welkom, het maakt niet uit wat je probleem is. Ze helpen je gewoon. “

 

J en J

”In het Babyhuis is het heel leuk. Er is blijheid en bezigheid. Er word goed gezorgd voor ons en onze baby’s. ik ben goed geholpen met het verzorgen van mijn kindje. Mijn kindje heeft veel last gehad van darmkrampjes en daar ben ik goed mee geholpen. De baby’s kunnen goed rusten en slapen in het Babyhuis. “

 

S en L

”In het Babyhuis geven moeders om elkaar. Opeens wanneer je in het Babyhuis komt ben je één met de andere moeders. We luchtten ons hart bij elkaar en zeker ook bij Ria. Of we nu boos zijn of niet. Het is heel gezellig, we kunnen met elkaar lachen. Je wensen die je hebt worden hier serieus genomen, en er wordt geprobeerd deze waar te maken. “

 

Anoniem

”Ik ben een vrouw van 26 en werd voor het eerst moeder. Ik stond er niet alleen voor, want pappa is ook 100 procent betrokken. Toch moest ik voor observatie naar het Babyhuis in Dordrecht. Ik heb al vele instellingen gezien en was dan ook best veroordelend vlak voor ik mijn eerste gesprek had in het Babyhuis. Ik stond gek te kijken toen ik binnenkwam. Het was namelijk helemaal niet zoals ik me voor had gesteld. Het was huiselijk en gezellig.
Heerlijk om mijn kleine zo lekker in de buurt te kunnen houden.

Wat voor mij echt belangrijk was, was dat ik niet veroordeeld werd door de mensen van het Babyhuis. Vaak werken bij dit soort projecten personeel. Over het Babyhuis kan ik niets anders zeggen dan dat er echt mensen met een hart werken. Met liefde.
Ze hebben alles in huis om je op weg te helpen met je baby. Doordat je niet betutteld wordt, voel je je ook nog goed en zelfverzekerd genoeg om er te zijn, te groeien en het advies aan te nemen. Niets kwam als een verwijt over. Hoewel er 24 uur per dag iemand voor me klaar staat, voelt het niet alsof ik niet vrij ben om mijn eigen dingen te doen. Ook als het even minder gaat. Wat niet zo gek is, want het is niet niks om moeder te zijn.

De zorg was echt gericht op ons en zoveel mogelijk op onze manier te doen. Zo werd er met mijn vriend ook elke keer weer rekening gehouden. Zo mocht hij ook mee eten. Hierdoor heeft hij bijna niks gemist van onze baby. En ook voor hem stonden ze klaar als hij vragen had. Wij als ouders raden dan ook echt het Babyhuis aan andere ouders aan die hulp op deze manier kunnen gebruiken voor zichzelf en/of hun baby. Wij zijn dan ook echt blij dat het Babyhuis er was voor ons en zullen dan ook echt niet vergeten wat ze voor ons hebben gedaan en alle hulp die we hebben ontvangen.
Bedankt en ook voor de liefde die we hebben mogen ontvangen van jullie.“

 

Ouders van Jelle

”Een klein stukje voorgeschiedenis.
In de nieuwsbrief van mei hebben wij u het een en ander uit kunnen leggen hoe wij in contact met het Babyhuis zijn gekomen. Hoewel wij toen eerst erg sceptisch tegenover een verblijf aankeken, voelden wij al snel dat een kort verblijf in het Babyhuis in ons geval een goede keuze was.
Het geen vertrouwen hebben in het Babyhuis werd ons ingegeven door de gebrekkige voorlichting vanuit het ziekenhuis waar ik was bevallen en de werkwijze van de instantie die ons daar geplaatst wilde hebben. Deze instantie bleek uit te gaan van aannames van mensen die niet van onze situatie op de hoogte waren. En vervolgens niet goed door de plaatsende instantie gestaafd waren. Achteraf blijkt dat er in ieder geval vanuit de directe familie een melding is gedaan, waarom? Wij weten het niet.
Als zoiets je overkomt, zakt de wereld onder je voeten weg. Er gaat een lange tijd overheen voordat je zoiets hebt verwerkt en je weer verder kunt. Je vertrouwt niemand meer.

Gelukkig is alles dankzij de maximale inzet van Ria van het Babyhuis, andere betrokken instanties, mijn ouders en familie van mijn man goed gekomen en mochten wij ons zoontje bij ons houden.
Wij houden ons nu alleen maar bezig met een goede en liefdevolle toekomst voor ons lieve zoontje. Het is weer bijna Kerst. Een Kerst die voor ons een van de mooiste zal zijn die wij ooit beleefd hebben. Wij konden geen kinderen krijgen. Na een huwelijk van bijna twaalf en een half jaar raakte ik toch spontaan in verwachting.

Het is nu ongeveer acht maanden geleden dat ons zoontje werd geboren. In deze tijd moest ik aansterken bij mijn ouders en ben ik dagelijks met mijn ouders van onze woonplaats naar het Babyhuis gereisd. Als mijn man vrij kon krijgen ging ik samen met mijn man.
Na ongeveer zes weken was het moment aangebroken dat wij als gezinnetje voor het eerst in ons eigen huis konden vertoeven na het verblijf in het Babyhuis. Voor de bevalling was alles in ons huis al aangepast.

Na een dergelijke zware start, vol ongeloof en emoties, kan je het in het begin maar nauwelijks bevatten dat het echt ons kindje is. Gelukkig hebben wij een goede ploeg mensen om ons heen die ons op alle mogelijke manieren bij staat en ons vooral vertrouwen heeft gegeven. Wij hebben het verleden nu terzijde geschoven en werken samen aan onze toekomst en die van onze kleine. Ons zoontje groeit voorspoedig op. Hoewel er eerst problemen waren met het tot zich nemen van voedsel, eet hij nu alles. Soms uit een potje maar vaak eet hij gewoon met de pot mee. Vaak biologisch vanaf de tuin van opa. Wij gebruiken nooit zout of suiker dus is dat mooi meegenomen. Ons zoontje is één en al vrolijkheid, wij nemen hem overal mee heen. Vanaf het moment dat ons zoontje op baby zwemmen kon ben ik met hem daar op gegaan, hij vindt het geweldig. Elke week zijn wij samen in het zwembad te vinden.

Binnenkort vieren wij onze koperen bruiloft samen met onze kleine en allen die ons lief zijn. Het zal een klein feestje worden maar met heel veel diepe liefde.
Wij wensen u allen heel veel liefde, fijne feestdagen en heel veel gezondheid in het nieuwe jaar.“

 

Anoniem

”Beste lezers,
Graag vertel ik jullie ons verhaal en ervaring over het Babyhuis. Hopelijk kan iedereen hierdoor een duidelijk en positief beeld krijgen over het babyhuis. Naast vele positieve reacties, lees ik soms ook dat er vooroordelen zijn. Dat raakt mij diep. Bij het begin zal ik beginnen.

Na een moeizame en zware zwangerschap werd onze prachtige 2e dochter M. geboren. We voelden ons rijk en gelukkig. Een prachtig meisje die een kopie is van haar grote zus L. De gehele kraamweek leefde wij op een grote roze wolk. Helaas was het van korte duur. De ``ellende'' begon... ze huilde steeds meer en dronk al minder. Na een bezoek aan de kinderarts werd verborgen reflux vastgesteld. We kregen medicijnen mee die na een week verbetering moesten geven. M. was toen 3 weken oud.
Helaas er kwam geen verbetering. Ze huilde inmiddels ongeveer 20u per dag en dronk nog minder. Onze dochter werd opgenomen in het ziekenhuis (4 weken oud) daar verbleef ze een week. Het leek wat beter te gaan dus we mochten naar huis.

Nog geen 12u later werd ons meisje doodziek (5weken oud). Ze spuugde met golven en de diarree spoot eruit. De koorts steeg en ze droogte al snel uit. Na 24u thuis te zijn geweest werd ze opnieuw opgenomen in het ziekenhuis en daar kreeg ze een neussonde. Na een aantal dagen leek het wat beter te gaan, dus we mochten weer naar huis. Ondertussen waren wij genoodzaakt onze oudste dochter bij haar oma onder te brengen die 160km verderop woont, omdat het heen en weer naar het ziekenhuis en de grote zorg om onze jongste ons totaal in beslag nam.

Onze dochter was nog geen 24u thuis en raakte opnieuw uitgedroogd, omdat de diarree aanhield. Ze werd weer opgenomen en kreeg opnieuw een neussonde (6 weken oud). Uiteindelijk heeft ze toen nog een week in het ziekenhuis gelegen. Zelf waren we totaal uitgeput door deze hele situatie.

Na een aantal dagen thuis waarin ze alleen maar huilde, slecht dronk en nog steeds diarree had is ze weer opgenomen in het ziekenhuis (7weken oud) voor maar liefst de 4e keer. Helaas kon er niks gedaan worden aan de diarree. Er is namelijk een kweek afgenomen van haar ontlasting, waaruit bleek dat ze het ROTA virus had opgelopen. Naast de diarree had ons meisje nog steeds veel last van haar reflux waardoor ze slecht dronk en dus uitdrogingsgevaar op de loer bleef liggen. Toch was er geen noodzakelijk reden meer om haar in het ziekenhuis te houden. De zorg voor was enorm groot. Eigenlijk te groot om haar thuis te hebben. Helaas hebben wij ook geen familie in de buurt of sociaal netwerk in onze omgeving, wat het nog lastiger maakte. Het ziekenhuis heeft ons toen geadviseerd om haar in het Babyhuis te plaatsen. Wij hadden nog nooit van het Babyhuis gehoord en waren dan ook erg sceptisch. Toch besloten wij een afspraak te maken om een kijkje te gaan nemen en in gesprek te gaan. (Onze dochter, inmiddels 8 weken oud en onze oudste dochter nog steeds bij oma en door de grote afstand hadden we haar dus al 3 weken niet gezien!).

Aangekomen bij het Babyhuis werden wij heel warm ontvangen. Totaal verbaasd, wat een prachtig warm, groot huis met alles erop en eraan! De babykamers zien er zo mooi uit, het lijkt wel een plaatje uit een babymagazine. Er is werkelijkwaar alles. En het allerbelangrijkste, het voelt als een thuis, en niet als instelling of ziekenhuis. We hadden een fijn gesprek met Ria van het Babyhuis die ons alles heeft verteld over het Babyhuis en hoe ze werken. Direct hebben wij besloten om onze dochter te laten plaatsen in het Babyhuis zodat wij de grote zorg die ze nodig heeft konden delen. We besproken hoe we het samen gingen doen. We mochten aangeven hoe we zelf zo betrokken mogelijk konden blijven bij de zorg van onze dochter. Bijvoorbeeld dat wij het badderen zelf graag wilde doen en ook zoveel mogelijk de voedingen wilden geven. Maar op de momenten dat wij er niet konden zijn en natuurlijk de nachten, werd ze met liefdevolle aandacht verzorgd door de mensen in het Babyhuis voor de volle 100%. Er zijn overigens geen vaste bezoek tijden in het Babyhuis. Je kunt dus zelf aangeven wanneer je langs wilt komen. Als je een dag niet kunt komen is dit ook geen probleem.

Inmiddels is onze dochter 18 weken oud en verblijft nog steeds gedeeltelijk in het Babyhuis. Onze oudste dochter heeft uiteindelijk 5 weken bij haar oma moeten logeren door deze hele situatie. Na 5 WEKEN haar dus niet te hebben gezien, konden wij dankzij het bestaan van het Babyhuis onze oudste dochter weer thuis laten komen. Er was eindelijk weer 1 kinderbed gevuld en het speelgoed staarde ons niet meer aan, maar lag weer als vanouds door de gehele woonkamer. Met de gezondheid van onze baby gaat het steeds met kleine stapjes wat beter. Uiteindelijk heeft ze 10 weken diarree gehad met enorme krampen. Ze heeft nu eindelijk de juiste medicatie en voeding. Ze blijft onder controle bij de kinderarts. In het Babyhuis wordt haar gezondheid ook nauwlettend in de gaten gehouden. We kunnen heel duidelijk zien dat ze zich fijn voelt in het Babyhuis. Het is inmiddels ons tweede thuis geworden. Nu het wat beter gaat komt ze elk weekend thuis en doordeweeks ook een aantal uur. Doordeweeks worden wij dan ondersteund door een geweldige vrijwilliger. Hierdoor is het voor ons mogelijk om haar dan toch even bij ons thuis te hebben.

In het Babyhuis is ook gedacht aan broertjes en zusjes van baby’s die daar tijdelijk verblijven. Er is een enorme speelhoek met voor elke leeftijd speelgoed om mee te spelen. Onze oudste dochter vind het een feest om bij haar zusje op bezoek te gaan om even lekker te knuffelen en even heerlijk te kunnen spelen.

Jullie begrijpen dat deze hele situatie een enorme inpact heeft op ons gezin. Maar dankzij het Babyhuis hebben wij ons hoofd boven water kunnen houden. We weten niet hoe we het zouden moeten doen zonder hun. Het Babyhuis krijgt van ons een hele dikke pluim! We hopen dan ook dat het eeuwig kan blijven bestaan voor gezinnen die ook in een bepaalde situatie komen waardoor het onmogelijk is om alleen voor je kindje te kunnen zorgen. Dus sponsors en vrijwilligers blijf doorgaan met jullie fantastische werk.

Voor iedereen die ons verhaal en ervaring heeft willen lezen, wil ik jullie bedanken. Het is namelijk zo belangrijk om te weten dat het Babyhuis bestaat, maar vooral wat het inhoudt! Hierdoor kunnen ook andere ouders geholpen worden die in een soort gelijke situatie terecht komen als ons, maar natuurlijk kunnen er ook hele andere redenen zijn waardoor het nodig is om je kindje tijdelijk te plaatsen in het Babyhuis. Dit maakt je geen slechte ouder, maar juist een hele goede ouder. Door tijdig hulp in te roepen blijft het mogelijk om je kindje zelf gedeeltelijk en uiteindelijk weer helemaal zelf te kunnen verzorgen op een gezonde en gelukkige manier!“

 

Anoniem

”Een eerste kindje krijgen is een bijzondere maar ook heftige ervaring. Na een lang voor traject, een spannende zwangerschap en een moeizame bevalling begonnen wij vol goede moed aan ons avontuur. De eerste twee weken waren makkelijk daarna begon het wat moeilijker te worden: onze dochter had veel darmkrampjes en huilde veel. Na nachten beneden geslapen te hebben besloten we haar dan maar tussen ons in te leggen. De nachten waren zo redelijk maar overdag wilde ons meisje niet slapen. Niet in haar bedje, niet in de wandelwagen en ga zo maar door. Na 10 weken sliep ze overdag nog maar 20 minuten. Allerlei mensen geraadpleegd fysio, osteopaat, inbaker cursus, consultatiebureau, huisarts etc. Het is fijn al deze mensen met adviezen, maar die zien jouw baby in een momentopname en daardoor krijg je veel tegenstrijdige meningen. Na 12 weken besefte we dit kan zo niet langer zowel onze dochter als ik waren volledig op. Op advies van ons cb hebben we contact gezocht met het Babyhuis. Het eerste contact was meteen prettig en op donderdag hebben we ons meisje weggebracht.

Het babyhuis is werkelijk prachtig ze hebben alle voorzieningen en wat nog beter is een team vol liefdevolle en zorgzame mensen. Je voelt echt dat je thuis bent in het Babyhuis. Er wordt nauw overleg gevoerd met andere hulpverleners, bijvoorbeeld een fysiotherapeut.

Het is wel een enorme stap en confronterend als je met een lege maxicosi het Babyhuis uitloopt. Er was regelmatig contact over hoe onze dochter het maakte. Dag twee werd ze al rustiger en ging ze slapen en slapen en slapen :) zowel zij als ik hebben behoorlijk bijgeslapen. Na een week hebben we haar weer naar huis gehaald niet omdat dit moest maar omdat wij vonden dat we er klaar voor waren. In de week is er goed naar onze dochter gekeken en hebben wel veel bruikbare tips en adviezen gekregen. Ze slaapt nu in haar eigen bed en we kijken beter naar haar gedrag. We hebben een vrolijke blije baby die we veel beter begrijpen!

Er zijn heus nog wel moeilijke momenten maar zelfs nu nog staat Ria ons bij met raad en daad!
Ria en alle vrijwilligers super bedankt en ik hoop dat nog veel mensen de weg naar het Babyhuis weten te vinden!“

 

Caroline

”Hallo,
Ons dochtertje Rhodé is november 2011 geboren met chronische oorontsteking en reflux en complicaties aan haar traanbuisje. dit zorgde voor veel onrust en vele ziekenhuisbezoekjes incl operaties. Rhodé kreeg fysio van Huub van Meggelen waar wij als ouders heel dankbaar om waren.

De voornamelijke nachtelijke onrust bleef en toen kwam het Babyhuis op ons pad.
Maandag 27 januari werd de knoop doorgehakt en mocht ons lieve meisje gaan logeren in het Babyhuis zodat wij als ouders even konden uitrusten. Het was vreselijk moeilijk om haar uit handen te geven maar dit verdween als sneeuw voor de zon!
We werden warm verwelkomd en bij het zien van het gezellige prachtige Babyhuis werd het al anders om Rhodé daar achter te laten, een liefdevolle babyhuismoeder gaf meteen veel warmte en liefde we hebben dit als geweldig ervaren! Alles is mooi en heel kindvriendelijk en er is constant professionele zorg aanwezig!

Ons meisje leerde eten, slapen en ze ontwikkelde verbazingwekkend snel in deze week. Naast de medische feiten waren we als gezin duidelijk in een vicieuze cirkel terecht gekomen zonder dat zelf te zien. Het Babyhuis betekende letterlijk en figuurlijk loslaten en dit lukte dankzij de gigantische liefdevolle ondersteuning vanuit het Babyhuis. We kregen eerlijke feedback en konden er dag en nacht terecht.

We kregen een extraatje mee naar huis en dat is dat er niet meer gesnoept wordt, we zijn gezondere producten gaan gebruiken en de kids vinden het prima we dachten dat we gezond leefden maar suiker was een grote aanwezige in ons eetpatroon.
Ook deze verandering hebben we te danken aan het babyhuis!

Onze dochter huilde dat ze weer mee naar huis ging ze wilde bij de babymamma blijven, dat zegt niet genoeg maar het zegt Alles!!

Ouders schroom niet om hulp te zoeken, want je kindje is meer dan veilig in het babyhuis en aan liefdevolle zorg en aandacht zal het niet ontbreken.

Alle medewerkers van het babyhuis bedankt!!! Hartelijke groet.“

 

Anoniem

”Al ruim 4,5 maanden waren wij met ons zoontje en dochter van 3 jaar aan het overleven. Van ziekenhuisbezoek naar opname, van reguliere hulp tot het zoeken in de alternatieve sfeer. Helaas niets hielp om ons kleine mannetje weer rust en regelmaat te bieden, zodat hij kon slapen, groeien en ontdekken zonder uren en uren te huilen, of zelfs krijsen.

Op maandag heb ik contact gezocht met Het Babyhuis, op advies de verpleegkundige van het ziekenhuis. Ik sprak uitgebreid met Ria van Os, wat meteen goed voelde. Ze luisterde en begreep me. Zij gaf aan wat er allemaal mogelijk was. Het is confronterend, maar ondertussen gaf het met ook ruimte om verder te denken en te voelen dat er nog een oplossing was.

Tijdelijk de zorg voor ons zoontje uit handen geven, was voor ons de enige oplossing. Ik voelde me meer dan uitgeput. Mijn man stond voor een ingrijpende knieoperatie. En onze dochter had wel een broertje gekregen waar ze dol op was, maar tevens ging zo goed als alle aandacht naar hem en zat zij ook dag en nacht in het gekrijs en hadden haar ouders met regelmaat een kort lontje. Dit alles bij elkaar, wilden we niet langer als ouders.
Dus na goed overleg met elkaar en het zeer prettige en warme contact met Ria, hebben we besloten om die woensdag naar Dordrecht te rijden en hem daar tijdelijk op te laten vangen. Een zeer positief en betrokken ontvangst en professionele aanpak van wat die opvang inhield, maakte dat ik met een gerust moederhart weer huiswaarts keerde. Het is heel pittig om als ouders deze keuze te maken, maar we moesten wel, om ons eigen hoofd boven water te houden. De locatie voelt als een tweede thuis, het is waanzinnig mooi, praktisch en knus. Aan alles is gedacht. De liefdevolle verzorging voor ons kind en de betrokkenheid van Ria en alle vrijwilligers is onvergetelijk!

Het is werkelijk ongelooflijk hoe de werkwijze in het Babyhuis verloopt! Geen druk wanneer we verwacht worden om op bezoek te komen en zelfs altijd (24 uur per dag) mogelijk om telefonisch contact te hebben.

Ons zoontje werd fantastisch verzorgd, op de Whats App werden er berichtjes en leuke foto’s of een filmpje doorgestuurd. En bij het bezoek was de sfeer zo ontspannen en alle aandacht voor ons als ouders en gezin! Het meedenken en inzetten van andere professionals, hebben we ook als heel compleet ervaren.

Wij, als ouders maar vooral ook onze lieve mannetje, mag zich gelukkig prijzen dat hij 9 dagen in Het Babyhuis heeft mogen wonen met alle geweldige zorg, liefde en aandacht! Van ons krijgt iedereen die betrokken is, een dikke 10!!!!!! Hartelijk dank voor dit lichtpunt in onze moeilijke tijd.“

 

Aan het licht

 

Aan het licht - Zwanger door incest

Dit boek is geschreven door vrouwen die het is overkomen en die niet langer met dit geheim willen blijven rondlopen en door vrouwen die binnen de hulpverlening met vrouwen in aanraking kwamen die kinderen hebben gekregen door incest. Met dit boek willen zijn recht doen aan die kinderen en inzicht geven in het proces dat dit met zich meebrengt. Hiermee willen zij dit probleem, zwanger door incest, een zichtbare plek geven in de maatschappij.

Bestel het boek.

 

Aan het licht

 

 

Verhalen uit de praktijk ....

Onder de vele reacties welke ons inmiddels hebben bereikt zijn ook verschillende persoonlijke ervaringen van ouders, kinderen, familie van wie de wens was dat er, tijdens een van de moeilijkste momenten in hun leven, in die tijd een Babyhuis was geweest.
Stuur ons jouw verhaal!

 

 

Valerie

Onverwacht, ongewenst of onbemind
zo’n start wens je toch geen enkel kind
Verwarring, innerlijke strijd, verdriet
dat gun je toch ook een moeder niet

Wat als een moeder de juiste weg niet kan vinden
omdat angst en tranen haar zicht verblinden
Keren we ons van haar af of stellen we ons open
helpen we door een stukje met haar op te lopen

Reiken we moeder en kind onbevooroordeeld de hand
zodat het kindje hoe dan ook in een warm bedje belandt
Of houden we vast aan starre zwart witte gedachten
dat je in deze tijd geen kindje zou hoeven verwachten

Kijken we de andere kant op en doen we alsof ze er niet zijn
Negeren we hen en bagatelliseren we hun problemen en pijn
Zodat we bij akelige reportages in de media of plaatselijke geruchten
vol onbegrip“Hoe heeft het toch zover kunnen komen?” verzuchten

Misschien kunnen we onze vooroordelen nu laten varen
en onze goedbedoelde wijze woorden nog even bewaren
Elke moeder heeft behoefte aan een arm om haar heen
Zodat ze weet: ik sta in deze situatie gelukkig niet alleen

Het Babyhuis: een pracht initiatief vanuit een warm hart
geeft moeder en kind hoop en een kans op een betere start!

 

Hadewich, 20 jaar

Het begon toen ik 12 jaar was. Mijn vader had een goede baan als (mede-)directeur van een bedrijf. Toen mijn vader besloot om minder buitenlandse reizen te gaan maken werd hij verplicht om als werknemer in dienst te gaan van het bedrijf en zijn baan als directeur op te geven. Gevolg: schulden, stress, ruzies etc.

Mijn vader kon daarmee niet goed omgaan en had affectie nodig die hij op een verkeerde manier zocht. Kort gezegd leidde dit tot 'een geval' van incest.
Dit ging door tot ik 16 jaar was. Mijn zelfvertrouwen was kapot! Op een gegeven moment schakelde mijn gevoel, emoties en gedachten uit. Het was voor mij 'normaal' en ik werd een makkelijke prooi voor andere jongens. Ik heb vanaf mijn 14e tot mijn 18e gedwongen seks gehad voor geld en heb op grote schaal kinder/jeugd-prostitutie meegemaakt. Ik heb vaak voor de keuze gestaan om "mijn engeltjes" te redden, maar het idee dat mijn vriendinnen, familie, kerk en gezin mij zouden verstoten kon ik niet aan!

Wat was het voor mij een uitkomst geweest om te weten dat er een plek was, waar ik ze heen kon brengen en waar ze in rust, liefde en vrede een mooi bestaan hadden gehad.

 

Gerry, 70 jaar

Als baby kwam ik 70 jaar geleden te wereld en als de babykamer bestaan had had ik er waarschijnlijk gebruik van gemaakt. Mijn moeder werd na mijn geboorte ongeneeslijk ziek en mijn vader bezat niet de middelen om mij in leven te houden en voor mij te zorgen. Hij heeft mij toen afgegeven bij de Kleine Zusters van de Heilige Joseph. Zij runden een tehuis voor ongehuwde moeders (de Paulastichting). Daar hadden ze de ervaring met en de mogelijkheid om babies op te vangen. In tegenstelling tot de duizenden Nederlanders die daar in de Admiraal van Gentstraat in Utrecht geboren zijn werd ik als vijf maanden oude baby bij de deur afgegeven en mocht daar ca 12 maanden verblijven.

Ik heb mijn ouders nooit mogen ontmoeten en heb de eerste 18 jaar wel wat omzwervingen moeten maken, maar ben toch alleszins goed terechtgekomen. Zo mag ik voldaan terugkijken op een rijk en gezegend leven.

De Paulastichting bestaat sinds 1966 in die hoedanigheid niet meer maar ik vind het geweldig dat het Babyhuis dit gat in Nederland gaat opvullen. Ik ben er zeker van dat ik in 1942 mijn leven te danken heb aan bovengenoemde nonnen en ben verheugd dat toekomstige babies hun leven te danken zullen hebben aan uw stichting.
Proficiat

 

Hanneke, 47 jaar

Mijn moeder was ongewenst zwanger en zeventien toen ik werd geboren. In 1968 – ik was bijna drie jaar- is zij getrouwd met mijn stiefvader. Hij heeft mij seksueel misbruikt en mijn moeder wist hiervan en heeft mij niet in bescherming genomen. Een liefdevolle en zorgzame moeder heb ik nooit gehad, ik kan mij niet herinneren of zij mij ooit heef geknuffeld. Ze was altijd met zichzelf bezig en had het moeilijk in haar huwelijk. Mijn stiefvader is “gelukkig” al jaren geleden overleden en met mijn moeder en halfbroer heb ik geen contact omdat Zij het seksueel misbruik ontkennen. Ik vind het belangrijk dat een kind kan opgroeien in een veilige en stabiele omgeving. Een kind heeft hier recht op en kan zo opgroeien tot een mens die vol vertrouwen in het leven staat.

 

Anne-lies, 51 jaar

Noodzaak van het Babyhuis
Mijn naam is Anne-lies en ik ben 51 jaar. Ik was 14 jaar en door een verkrachting zwanger geworden. Ondanks de manier waarop ik zwanger was geworden wist ik zeker dat ik geen abortus wilde. Dat waren dan ook meteen de enige dingen die ik wist, zwanger zijn en geen abortus willen.
Verder hield alle duidelijkheid op.

Er was niemand waar ik naar toe kon gaan. Mijn ouders zouden zo kwaad op me zijn en me niet geloven. Naar de huisarts durfde ik niet, want dan zou het alsnog bij mijn ouders terecht komen. Dat gold ook voor familie of school en ik was ook bang dat als ik het een vriendinnetje zou vertellen ik ze kwijt zou raken. Ondertussen maakte ik plannen om weg te lopen. Ik jatte geld en zocht het telefoonboek af naar een adres. Maar echt een plan kon ik door alle paniek en angsten niet maken.
Uiteindelijk zijn mijn ouders er achter gekomen. Mijn kind is geboren en direct vermoord door mijn vader. Wat je niet ziet bestaat niet en is er nooit geweest.
Voor mij is het er nog elke dag.

Hoe anders zou het zijn geweest als ik naar een plek had gekund als het Baby huis. Daar had kunnen aankloppen. Daar was ik veilig en had ik de hulp kunnen krijgen die ik nodig had. Daar had ik kunnen nadenken hoe het verder moest en wat de mogelijkheden waren. Daar had mijn kind in alle rust geboren kunnen worden, want het was zo welkom ondanks alles.
Dan had het nu nog geleefd.

 

quoteIk heb een betaalde baan en mijn werk in het Babyhuis. Het laatste geeft me zoveel meer voldoening. Ik ga er blij naar toe en kom blij thuis omdat ik daadwerkelijk wat bijdraag.quote